අහෝ ප්‍රේමය...

අහෝ ප්‍රේමය...
නුඹ ගෙනා ඒ මිරිඟුවයි මෙය

නෙත් කොනින් මල් සිනා විහිදා
ආදරය යැයි නන් රැඟුම් පා
සිත් මලේ රහසින් ලැගුම් ගත්
නුඹ ගෙනා ඒ මිරිඟුවයි මෙය

අහෝ ප්‍රේමය...

සදා සුරකින බවට දිවුරා
මහා කතරක මංමුලා කොට
පවස නිවනට සයුර පෙන් වූ
නුඹ ගෙනා ඒ මිරිඟුවයි මෙය

අහෝ ප්‍රේමය...

නිල් අහසට...

දුර ගැබට පෙම් බැන්ද
ඔත්පල වූ මගේ සිත
හීන් වැහි වැටෙනු දැක
ඒ දෙසට ඇදෙනු කිම..

                     අහස හිමි නොවන කල
                     වැසි දියෙන් සැනහෙන්න
                     අහස මා වෙත එවන
                     මාගේ නමින් පිදුන..

පුංචි වැහි පොදේ මට
පවසනු මැනේ හනික
නිල් අහස මා වෙතට
එවූ පෙම් පණිවුඩය..

                     ඔබ නැවත අහස වෙත
                     ගිය දිනෙක පවසන්න
                     මගේ සිත දිවා රෑ
                     මග බලා සිටින වග..

උදා වන හෙට දිනෙක
උඩඟු කම පසෙක ලා
නිල් අහස පොලෝ බැස
මවෙත එන දිනය තෙක්..

තවත් එක් කතාවක්...

හිරු මඩලද
සඳවතිය ද
රෑ තුන් යම දිලෙන
රන්වන් තරු කැළ ද
රැගෙනැවිත් මවෙත
සුර සැප පුදන බැව්
දුන් පොරොන්දුව අමතක වීද
සදාකාලික කඳුලක් පුදා
හැර ගියේ ඉතිරි කොට
පෙති හැලුනු සෙව්වන්දියක්..

සඳ ඔබ වූ කල

ඔබ සඳ නම්
නිසල රාත්‍රියේ
වළා පටලයට මුවා වූ විට
අමාවක සඳ රැයේ
නිහඬවම සැඟව හිඳි විට,

මා කිමෙක් දෙස බලම් ද?



සඳ ඔබ නම්
රාත්‍රියේ පමණක්
මවෙත පැමිණෙන
හිරු රැසින් පිළිස්සුන
දිවා කාලයට,

කිමෙක් මා දෙස බලත් ද?